Hoe kan een competente persoon beslissen wat de beste beoordelingsmethode is voor een defect in een staalkabel? 


De visuele inspectie kan worden gedefinieerd als de eerste beoordelingsmethode voor een correcte evaluatie van metalen staalkabels.

De methode bestaat uit het zorgvuldig bekijken van de kabel om te zoeken naar tekenen van verslechtering en het vastleggen van de resultaten in een rapport.
In alle bijgewerkte versies van ISO4309 werd de visuele inspectie altijd beschouwd als de voornaamste of als enige inspectietool, ondanks dat in de meest recente versies ook de MRT-inspectie is opgenomen.

Een visuele inspectie mag niet worden verward met een eenvoudige zoekactie naar macro-defecten. Het is een uiterst delicate operatie die door een competente persoon dient te worden uitgevoerd. Een goede technicus moet verschillende soorten defectkenmerken herkennen, zoals beschadigde draden, dalbreuken, golving, enz. Dit type inspectie kan uren in beslag nemen, afhankelijk van de kabel en de inspectieomstandigheden.

De ISO 4309-standaard vermeldt de beoordelingsmethode voor elk type defect dat in een kabel kan optreden. In Tabel 1 vindt u de meest gebruikelijke toestanden van verslechtering met voor elke toestand de informatie of deze eenvoudig kan worden gekwantificeerd, dan wel subjectief moet worden beoordeeld door een vakbekwame persoon.
 

Hoe kan een competente persoon de defecten in de kabel vinden? 


Sommige defecten zijn meestal zichtbaar en gemakkelijk te herkennen bij een visuele inspectie. Voor de verborgen defecten is echter een MRT noodzakelijk.

1. Uitstulping

De afbeelding toont een Kernprotrusie. Dit type uitstulping kan worden veroorzaakt door schokbelasting en door onjuiste installatie.

Draaivrije (rotatie-resistente) staalkabels moeten worden geïnstalleerd op een takel en met extra zorgvuldigheid op gepaste wijze worden gehanteerd om schade aan de kabel tijdens het installeren te voorkomen.

Als er draaiing of torsie in de kabel wordt gebracht, kan de kern gaan glijden en een uitstulping in de kabel veroorzaken. Deze protrusie is een voorbeeld van een macro-defect en voldoende reden om de kabel buiten gebruik te stellen en te verwijderen.

2. Beschadigde kabels door externe vermoeiing

In onderstaande afbeelding zien we een beschadiging aan de buitenkant van een kabel. De rechte uiteinden van de gebroken draden duiden erop dat het hier om vermoeiingsbreuken gaat.

Staalkabels op een takel zijn onderhevig aan veelvuldig herhaalde buigingen over kabelschijven, waardoor de kabel scheuren in de buitenste draden gaat vertonen. Hoe kleiner de kabelschijf is (in verhouding tot de diameter van de staalkabel), hoe groter de buigingsvermoeiing.

Zodra de eerste beschadigde draden zichtbaar worden, ontstaat hierdoor een domino-effect en verschijnen er binnen afzienbare tijd nog veel meer.
 

Bij een uitgebreide visuele analyse zouden deze gebreken kunnen worden ontdekt. Een goede visuele inspectie wordt echter vaak belemmerd door smeer, te donkere werkomstandigheden en een slechte bereikbaarheid van de kabel; in deze gevallen kan MRT de gebreken eenvoudig herkennen en uitkomst bieden. Het maakt in feite niet uit of defecten zichtbaar zijn of niet - ze zijn hoe dan ook aanwezig.

 

3. Dalbreuken

Een dalbreuk is een speciaal defect dat vrij moeilijk te identificeren is, omdat het breekpunt zich gewoonlijk bevindt in het dal tussen de strengen. Dalbreuken worden meestal veroorzaakt door wrijving/beknelling tussen draden onderling, iets wat optreedt door de krachten tussen draden terwijl de kabel onder buigbelasting staat, tijdens het oprollen en wanneer deze over kabelschijven loopt.

Dit verschijnsel is heel gevaarlijk omdat de aanwezigheid van dalbreuken meestal duidt op interne verslechtering van de kabel.

Buigen van de kabel onthult verborgen gebroken draden en terwijl u dat doet, hoort u mogelijk een krakend geluid vanuit de binnenkant van de staalkabel. Natuurlijk is het niet altijd mogelijk om de kabel te buigen. In dat geval kan een Magnetic Rope Test heel nuttig zijn om dalbreuken te detecteren
 

Wees voorzichtig wanneer u een staalkabel inspecteert, want dit zijn waarschijnlijk de moeilijkste soorten kabelbreuken om te vinden!


4. Interne defecten

Bij sommige soorten staalkabels zijn de meeste defecten intern. Bij kabels met geringe rotatie komen interne defecten erg vaak voor. Dit fenomeen wordt ook beschreven in de ISO4309-standaard.

De afbeelding toont een staalkabel met geringe rotatie, voor- en nadat de buitenste (externe) laag draden is verwijderd.

Links ziet u dat de buitenlaag geen defecten heeft, terwijl u in de rechter afbeelding ziet dat de binnenlaag volop gebroken draden bevat. In dit geval is visuele inspectie niet de juiste methode om de conditie van de kabel te evalueren en is een MRT nodig.


5. Interne corrosie

Interne corrosie is niet zo gemakkelijk te vinden. Deze kan visueel worden gedetecteerd wanneer een rood poeder tevoorschijn komt uit de gedeelten tussen de kabeldraden in. Helaas is dit niet genoeg om de kabelconditie te evalueren, want roest kan ook voortkomen uit andere onderdelen van de installatie, zoals katrolschijven en -blokken.

Kijk uit! Dit soort defect kan in praktische toepassingen van cruciaal belang zijn. Wanneer het vermoeden van interne corrosie bestaat, is het beter om een MRT uit te voeren.

Wanneer wordt MRT aanbevolen? 


De 'Magnetic Rope Test' (magnetische kabeltest) wordt aanbevolen in elke situatie waarin een visuele inspectie niet afdoende is voor een juiste staalkabelbeoordeling.

Deze afbeelding toont een diagram dat hoort bij een magnetische kabeltest in een mariene omgeving. De gehele kabel was ingevet met een smeermiddel en het was zeer moeilijk om een grondige visuele inspectie uit te voeren.

De visuele inspecteur vond geen enkel probleem en de kabel werd in goede conditie verklaard, maar toen daarna een MRT werd uitgevoerd, bracht deze een andere conditie aan het licht.

Het diagram onthult een uiterst gevaarlijke situatie. Sommige zones vertonen een hoge piekconcentratie, wat betekent dat de kabel verregaand gecorrodeerd is.

De kabel werd onmiddellijk verwijderd en er werd een breuktest op uitgevoerd. Hieruit bleek dat het nog resterende laadvermogen minder dan 1/3 was van het nominale laadvermogen (125 kN vs. 400 kN).

In deze afbeelding wordt het MRT-diagram van een kraankabel getoond. Deze installatie is 24/7 in gebruik en de kabel raakt heel snel beschadigd; daarom is de tool er permanent op gemonteerd, zodat voortdurende monitoring plaatsvindt.

In dit geval is het gemakkelijk om beschadigde draden te vinden aan het oppervlak van de kabel, maar daar zijn wel langdurige werkonderbrekingen van de fabrieksinstallatie voor vereist. De MRT is nuttig om elk defect aan de kabel te ontdekken, om de situatie te controleren en om de stopzetting van de installatie en de vervanging van de kabel(s) in te plannen.

 

Conclusies


Het is belangrijk om u te richten op de betekenis van het begrip "zichtbaar", aangezien deze sterk afhangt van de inspectieomstandigheden, smeer, snelheid en de alertheid van de operator van de installatie. 
Voor externe defecten is een MRT niet verplicht, maar het is wel de enige tool die een snelle en nauwkeurige beoordeling van de gehele kabelconditie kan bieden.

Voor interne defecten ligt de situatie anders. MRT is de enige methode die wordt genoemd in wettelijke voorschriften (EN12927, ISO4309). 
Wanneer het niet mogelijk is om een Magnetic Rope Test uit te voeren, moet de inspecteur de kabelconditie evalueren, waarbij hij zijn beoordeling uitsluitend baseert op de visuele inspectie en zijn eigen ervaring.
Om een duidelijk beeld te krijgen van alle verschillende soorten kabelverslechtering en de relevante beoordelingsmethoden, raden we u om de ISO4309-standaard te raadplegen.